Նախընտրական պայքարը, գնալով, հետաքրքրանում է։ Նորամուծություններից կուզենայի նշել նոր մոտեցումը ընտրողների հանդեպ։ Թեկնածուները փորձում են ներկայանալ որպես հասարակ մարդիկ, այսպես ասած՝ ժողովրդից հասարակ տղաներ։ Լեւոնը ազատ ոճի ծրագիր է գրում, Սերժը՝ իր մանկական լուսանկարները տեղադրում կայքում։

Դիտորդի մոտ կարող եք ծանոթանալ մյուս թեկնածուների կայքերին։

ՍԻՄ նախագահ Հրանտ Խաչատրյանին այս պահին տանում են ոստիկանության Կենտրոնի բաժին։ Պատճառը նույնն է. կրկին պարոն Խաչատրյանը ապտակել է Հայկ Բաբուխանյանին։

Ahousekeeper-ը բերում է Հրանտ Խաչատրյանի նամակը ընկերներին։

Կարծես թե մի ւրիշ մոլորակ լինի։ Բոլոր քաղաքական ուժերը իրար են ուտում, իսկ Խաչատրյանն ու Բաբուխանյանը այլընտրանքային քիք–բոքսինգով են զբաղվում։

1990 թվականի հունվարի 13 սկսեցին Բաքվի հայերի ջարդերը։ Այսօր հայկական բլոգերները միայն դրա մասին են գրում, եւ այս գրառումը դառել է ռուսալեզու բլոգերի ամենակարդացվող նյութերից մեկը։

Իսկ մեր քաղաքական գործիչները այնքան տարված են իրենց նախընտրական կորդեբալետով, որ նույնիսկ մոռացել են այս ամենի մասին։ Հիմա որ թուրքն էլ վրա տա՝ չեն նկատի։ Կարեւորը ռեյտինգն է։

Անցած պարլամենտական ընտրություններից առաջ հայկական բլոգոսֆերան լուրջ թափ ստացավ։ Քաղաքականությունը դարձավ շարժիչ ուժ։

Մի կողմից, գալիք ընտրություններ կրկին նույն ազդեցությունը ունեցան հայկական ցանցի վրա։ Մյուս կողմից, բլոգերի զարգացումը իր հետ բերեց մի թարմ /Հայաստանի համար/ եւ ոչ դուրեկան “նորամուծություն"։ Վերջին շաբաթների ընթացքում իրար հետեւից բացվում են անանուն բլոգեր, որոնց միակ նպատակն է՝ կեղտ թափել նախագահի թեկնածուների վրա։ Ավելի ճիշտ՝ երկուսի. Լեւոնի եւ Սերժի։ Փաստորեն, երկու կողմից էլ սկսել են լուրջ ռեսուրսներ ծախսել ինտեռնետում հակաքարոզչության վրա։

OpenArmenia ֆորումում Աշոտ Բլեյանի հետ օն–լայն հարցազրույցին կարող եք ծանոթանալ այստեղ։

Տեղեկացնեմ, որ այս ուրբաթ, դեկտեմբերի 29-ին, ժամը 18-20 OpenArmenia ֆորումում անց է կացվելու օն–լայն հարցազրույց Աշոտ Բլեյանի հետ։ Հարցերը կարող եք հղել պարոն Բլեյանին նաեւ այստեղ։

Մենք բոլորս էլ շատ ենք սիրում զանազան զեկույցներ՝ երկների, ոլորտների եւ այլնի մասին։ Հատկապես, եթե այնտեղ շատ թվեր կան եւ գրաֆիկներ։

Սակայն այսօր աչքովս ընկավ մի հատված UNESCO-յի զեկույցից, որից բխում է, որ Հայաստանում կան 599 կինոթաթրոններ։ Եւ Հայաստանը գրավում է աշխարհում 19–րդ տեղը։ Մի գուցե, փորփագետները հաշվել են նույնիսկ հին, սովետից մնացած պանսիոնատներում կնքած սպիտակեղենի վրա ֆիլմեր ցուցադրող նկուղները։ Սակայն, ինչ՞ու է այդ դեպքում հարեւան Ադրբեջանում ընդամենը 222, իսկ Մոլդովայում՝ 49 կինոթաթրոն։

Այսօրվանից որոշել եմ շատ զգուշավոր վերաբերվել բոլոր զեկույցներին։

Երեկ Գյումրիի Թատերական հրապարակում մոտ հազար հոգանոց ցույց տեղի ունեցավ՝ ի պաշտպանություն «Գալա» հեռուստաընկերության։ Ուշագրավ են տեղական կոլորիտով, համով ու հոտով կարգախոսները. «Թաթերդ հեռու Գալայից, մեր սիրելի բալիկից», «Իշխանությունները փոփոխվում են, ազատությունը հավերժական է», «Ով «Գալա»-ի ծառը, մենք իրանց անտառը՝ Մի խումբ անտառապահների կողմից», «Ամոթ Զիլֆիմյանին, Ամալյանին եւ մյուս վնասատուներին», «Ազատ խոսքի թշնամիները պատժվելու են օրենքի ամբողջ խստությամբ, հանրության արհամարանքով եւ Աստծո անեծքով գալու է այդ օրը»։

Ditord–ը գրում է, որ ցույցին ներկա էին մի շարք ՀԿ–ների ներկայացուցիչները Երեւանից։ Ցավոք, լրագրողներն էլ հաշված, նրանք ընդամենը 34 էին։

Այ որ սենց Երեւանցիները իրենց իրավունքները պաշտպանեյին, կարող է ընտրությունները աննկատ անցնեյին՝ չվերածվելով զանգվածային փսիխոզի։

Վազգեն Մանուկյանի շուրջ իրադարձությունները վերածել են նախընտրական պայքարը ընդդիմադիրների պայքարի։ Սերվ Սարգսյանը կարող է հանգստանալ, նույնիսկ՝ արձակուրդ վերցնել։ Մանուկյանը պատրաստվում է անցնել դատական հարվածների ընդդեմ Տեր–Պետրոսյանի համակիրների։ Երեւի թե, այս կողմից էլ պետք է սպասենք նոր հարվածների Վազգենին։

Իսկ “Առավոտը” այս կապակցությամբ ծատ մի հետաքրքիր լուր է տարածել.

Մեր ունեցած տեղեկություններով` Վազգեն Մանուկյանին վերագրվող փաստաթուղթը, որ հրապարակվել է «Հայկական ժամանակ» թերթում եւ որտեղ խոսք է գնում 1996 թվականին իշխանության հասնելու ճանապարհների եւ միջոցների մասին գրել է, ոչ թե Վազգեն Մանուկյանը, այլ փիլիսոփա Ռուբեն Անգալադյանը: Վերջինս կազմելով հիշյալ փաստաթուղթը` այն ներկայացրել է Վազգեն Մանուկյանին որպես առաջարկություն, որի արխիվից էլ հետագայում այն առգրավվել է:

“Հայկական Վամանակ"–ը շաբաթ օրը հրապարակեց Վազգեն Մանուկյանի գրառումները, որոնք առգրավվել են 1996 թվականի հայտնի դեպքերից հետո ԱԺՄ–ի գրասենյակից։ Անկասկած, շատ հետաքրքիր է եւ բացահայտում է Մանուկյանի հոգու մութ նկուղները։ Սակայն այս քայլով “Հայկական Վամանակ"–ը գերազանցեց “Հայլուրին” ՝ հուսահատեցնելով այն սակավաթիվ անձանց, որոնք դեռ հույս ունեին գտնել իրենց նախագայի թեկնածուին։