Այս գիշեր անակնկալի եկա՝ Facebook–ում ինձ ընդգրկեց ընկերների ցանկի մեջ “Բարգավաճ Հայաստան” մականունով մի անձ ասեմ, թե օգտվող։ Սկզբից, մտածեցի, թե կատակ է։ Տենց վախտին մի հատ “Տիգրան Կարապետովիչ” էր խցկվել իմ ընկերների ցուցակ։

Սակայն, հղումներով շարժվելիս՝ տեսա, որ լուրջ է։ ԲՀ–ն բացի այստեղից բացել է երեք լեզուներով իր բլոգը։ Տեսնես, ո՞վ է վարում եւ ինչից որոշեցի՞ն սկսել սենց ազգանվեր գործ։

Հա, մոռացա ասել՝ Նիկոլնել իր հերթին բացեց կայքա–բլոգ։

Հասցեները չեմ տալիս՝ քաղաքական ուժեր են, թող իրանք իրենց գլխի ճարը տեսնեն։

Այս զույգը վերջերս, պարզ պատճառներով, ակտիվացել է։ Ընդ որում, հայ–թուրքական հարաբերություններում այս ընտանիքը լավագույն գործի բաժանման տեսակն է գտել։ Բարանը կոչեր է անում թուրքերին։ Իսկ Բրայզան նորեն հայտնվեց հայկական մտահորիզոնում։

Քանի որ այս մի քանի օրը բլոգերը դառել են մոդայիկ թեմա /երկու բլեգերի կանչեցին նախագահական ասուլիսի/ ապա այս լինկով կարող եք տեսնել այն մարդկանց բլոգերը, ով չի թաքցնում իր անունը եւ մասնագիտությունը։ Ասեմ, որ Livejournal–ում ամենաշատն են հայկական բլոգերը։

Այսօր միանգամից երկու նախագահ ելույթ ունեցան։ Սերժ Սարգսյանի հոդվածը WALL STREET JOURNAL–ում։ Քոչարյանի հարցազրույցը։ Մնաց Տեր–Պետրոսյանը։

Ալվինա Զաքարյանի հեռացումը զարմանքով է ընդունվում՝ մարդիկ կան, որ չեն հավատում, որ այս հրասայլին հնարավոր կլիներ տեղից շարժել; Սակայն, ճիշտ է ասում unzipped-ը՝ մինչեւ չսկսեն նստացնել, ամբողջական պատկեր չի լինի; Չնայած որ, տվյալ պահին դժվար թե ՍՍ-ին այսքանից ավել մի բան հաջողվի անել;

Նախագան հենց նոր ստորագրեց ՀԽ կազմելու մասին հրամանագիրը։ Երեք ամսվա մեջ նորաստեղծ հանձնախումբը պետք է ձեւավորի այն։ Հետաքրքիր է խումբ ընտրվածների ցուցակը։ Գառնիկ Իսաղուլյանը, որը այն ղեկավարելու է, երեւի թե ,ամենա հակասոցիալական անձն է նախագահականում, որը չի կարողանում նույնիսկ լրագրողների հետ շփվել առանց հրմծտոցների։ Այն, որ Ամիրխանյանի անունը այստեղ կհանդիպեի, ինձ համար պարզ էր դեռ առաջին օրվանից։ Սակայն, հետաքրքիր մի բույլ է առաջացել՝ Դալլաքյան, Պերճ Զեյթունցյան, Սոս Սարգսյան եւ, ինչու ոչ, Արշակ Սադոյան։ Հետաքրքիր է, թե ինչ ձեւաչափ կունենա ինքը ՀԽ–ը։

Բլոգերում քննարկում են, թե ի՞նչ կապ ունի “Սկսելա” շարժումը նորաստեղծ “Հիմա” շարժման հետ։ Դիտորդի մոտ բավականին հետաքրքիր քննարկում է ընթանում, սակայն դեռ որ միակողմանի։ Ավելի լայն թեման ներկայացված է Դիտորդի հայալեզու կրկնաբլոգում՝ Մունետիկում։

Իսկ Վահագը բավականին դաժան կերպով պատկերել է շարժման ձեւափոխումը։

Երբ սպառնացին, որ Հայաստանը կարող է զրկվել"Հազարամյակի մարտահրավերներ” ծրագրից, Ռ. Քոչարյանը հայտարարեց, որ պատվերները շինարարական կազմակերպություններին տրված են և պետական բյուջեում պետք է միջոցներ գտնել, որպեսզի պետությունը կատարի իր պարտավորությունները: Այն տպավորություն էր, որ դա աղքատությունը վերացնելու ծրագիր չէր, այլ շինկազմակերպություններին աջակցող ծրագիր:
Ինչպես կասեր Մուրացանը. բա Չիբուխլուն:
Քոչարյանը մի քանի հոգու նախագահն էր, ներկա վարչակարգը, կարելի է ենթադրել նույնն է լինելու, այն պարզ պատճառով, որ, օրինակ աղքատները, ի տարբերություն շինկազմակերպությունների, քաղաքական ներկայացուցչություն չունի, ինչպես ես և էլի մարդիկ, բնակչության 99 տոկոսը:
Մենք իրավազուրկ փախստականներ ենք մեր երկրում:

Օմբուդսմենը ելույթ եկավ արտահերթ զեկույցով։ Բավականին հետաքրքիր փաստաթուղթ է, քանի որ վերջին զարգացումները դիտարկվում են ոչ միայն քաղաքական կամ իրավական տեսանկյունից, այլ նաեւ փորձ է արվում տալ մշակութաբանական եւ միգուցե՝ փիլիսոփայական գնահատականներ։ Այնպես որ, վայելեք, բեռնավորեք։

Երկուշաբթի, մարտի 24-ին, ժամը 14-00 OpenArmenia ֆորումում անց է կացվելու օն–լայն հարցազրույց ռեժիսոր Տիգրան Խզմալյանի հետ։